top of page
ARts and assets.png

ศิลปะกับ Virtual Idol: อะไรทำให้ตัวละครดิจิทัลกลายเป็นไอดอลที่ผู้คนจดจำ?

9 พ.ย.
ยาว 1 นาที
Five anime-style male performers pose on a red-lit stage in black tops and white pants, wearing headset mics.

ถ้าเทคโนโลยีสามารถสร้างตัวละครให้ร้องเพลง เต้น และพูดคุยได้แล้ว เรายังจำเป็นต้องมีศิลปินและนักออกแบบอยู่เบื้องหลังหรือไม่?


จากบทความก่อนหน้า เราได้รู้จักความแตกต่างระหว่าง Virtual Idol และ AI Idol แต่การสร้างไอดอลดิจิทัลไม่ได้มีเพียงเรื่องของเทคโนโลยี เพราะกว่าตัวละครหนึ่งตัวจะกลายเป็นศิลปินที่มีเอกลักษณ์ ยังต้องอาศัยทักษะทางศิลปะอีกหลายแขนง




Character Design ออกแบบอย่างไรให้คนจดจำ?


Character Design ไม่ใช่แค่การออกแบบตัวละครให้สวยงาม แต่เป็นการสร้างอัตลักษณ์ผ่านรูปลักษณ์ สี เครื่องแต่งกาย และบุคลิกภาพ


ตัวอย่างเช่น PLAVE เลือกใช้ภาพลักษณ์คล้ายตัวละครอนิเมะและเว็บตูน ขณะที่ SEORIA เน้นการออกแบบตัวละครให้มีรูปลักษณ์สมจริงใกล้เคียงมนุษย์


ทั้งสองแนวทางสร้างประสบการณ์ที่แตกต่างกันให้กับผู้ชม และแสดงให้เห็นว่ารูปแบบศิลปะมีผลต่อวิธีที่เรารับรู้ตัวละคร


หลักการนี้ยังสามารถนำไปใช้กับงานออกแบบมาสคอต ตัวละครเกม หรืออัตลักษณ์ของแบรนด์ได้ เพราะตัวละครที่ดีไม่จำเป็นต้องมีรายละเอียดมากที่สุด แต่ควรมีลักษณะเด่นที่ผู้ชมจดจำได้




Visual Storytelling เรื่องราวช่วยสร้างความผูกพันได้อย่างไร?


นอกจากรูปลักษณ์ การสร้างเรื่องราวยังช่วยให้ตัวละครมีความน่าสนใจมากขึ้น


PLAVE มีจักรวาลสมมติที่ประกอบด้วยโลกอย่าง Asterum ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวที่เชื่อมโยงตัวละครกับแฟนคลับ โดยนำมาถ่ายทอดผ่านเนื้อหาและภาพลักษณ์ของวง


นี่คือตัวอย่างของ Visual Storytelling หรือการเล่าเรื่องผ่านภาพ ซึ่งไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภาพประกอบ แต่รวมถึงฉาก สี สัญลักษณ์ และองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ช่วยให้เรื่องราวมีความต่อเนื่อง


สำหรับนักสร้างสรรค์ แนวคิดนี้สามารถต่อยอดสู่การออกแบบเกม แอนิเมชัน หรือแม้แต่การสร้างเรื่องราวให้แบรนด์ได้เช่นกัน




Performance & Digital Art เมื่อเวทีไม่ได้มีข้อจำกัดเหมือนเดิม


เทคโนโลยี Motion Capture ช่วยถ่ายทอดการเคลื่อนไหวของผู้แสดงไปยังตัวละครดิจิทัล แต่การสร้างการแสดงที่น่าติดตามยังต้องอาศัยการออกแบบท่าเต้น การใช้เสียง แอนิเมชัน และการกำกับภาพ


ในการผลิตผลงานของ PLAVE ทีม VLAST ใช้ Unreal Engine สำหรับสร้างฉาก แสง เอฟเฟกต์ และสภาพแวดล้อมดิจิทัล ทั้งในมิวสิกวิดีโอและคอนเสิร์ต


ทำให้สามารถออกแบบการแสดงที่ผสมผสานโลกจริงกับโลกเสมือนจริงได้ โดยไม่ต้องยึดติดกับข้อจำกัดของเวทีแบบเดิมทั้งหมด


นี่จึงเป็นอีกพื้นที่ที่เปิดโอกาสให้คนทำงานด้าน 3D Art, Animation, Stage Design และ Virtual Production นำทักษะของตัวเองไปพัฒนารูปแบบการแสดงใหม่ ๆ




ในวันที่ AI สร้างภาพได้ ศิลปะยังมีบทบาทอะไร?


สิ่งที่เราเรียนรู้จาก Virtual Idol คือ ศิลปะไม่ได้มีหน้าที่เพียงสร้างภาพให้สวย แต่ยังช่วยกำหนดตัวตน ถ่ายทอดเรื่องราว และออกแบบประสบการณ์ให้ผู้ชม


แม้ AI จะช่วยผลิตภาพ เสียง และแอนิเมชันบางส่วนได้ แต่การเลือกว่าจะเล่าเรื่องอะไร ออกแบบอย่างไร และทำให้ผลงานแตกต่างจากผู้อื่น ยังคงต้องอาศัยการตัดสินใจทางสร้างสรรค์


ขณะเดียวกัน นักสร้างสรรค์ยังต้องเรียนรู้เรื่องการใช้ AI อย่างเหมาะสม ทั้งด้านลิขสิทธิ์ การให้เครดิต และการเคารพผลงานต้นฉบับ


สำหรับคนทำงานศิลปะ การเติบโตของ Virtual Idol จึงอาจไม่ใช่แค่การเกิดขึ้นของสื่อบันเทิงรูปแบบใหม่ แต่ยังเป็นโอกาสในการนำทักษะเดิมไปประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไป




แล้วในวันที่เทคโนโลยีช่วยให้ใคร ๆ ก็สามารถสร้างภาพและตัวละครขึ้นมาได้ อะไรจะเป็นสิ่งที่ทำให้งานของศิลปินแต่ละคนยังมีเอกลักษณ์และคุณค่าที่แตกต่างกัน?













แหล่งข้อมูลอ้างอิง


ความคิดเห็น


bottom of page